گزیده استاندارد ملی شماره ۲۵

۱ – کاشی ها ممکن است لعاب‌دار (GL) یا بدون لعاب (UGL) باشند، این محصولات غیر قابل سوختن و پایدار در برابر نور می‌باشند.

۲ – کاشی پرسلانی: یک کاشی کاملا شیشه‌ای با درصد جذب آب مساوی یا کمتر از  ۰/۵% درصد جرمی می باشد.

۳ – لعاب: یک پوشش شیشه ای غیرقابل نفوذ است.

۴ – سطح انگوب شده: پوششی با پایه رسی و مات، که می تواند نفوذ پذیر و یا نفوذ ناپذیر باشد.

۵ – یک کاشی با سطح انگوب شده: به عنوان یک کاشی بدون لعاب درنظر گرفته می شود.

۶ –  سطح پرداخت شده (پولیش شده): سطح کاشی لعاب دار و یا بدون لعاب که در انتهای تولید به وسیله ماشین، پرداخت شده و براق می گردد.

۷ – کاشی های اکسترودری: کاشی هایی که بدنه آنها توسط اکسترودر شکل داده می شود و به شکل یک توده در می آید، توده بدست آماده بصورت کاشی هایی با ابعاد تعیین شده برش داده می شوند.

اصطلاح عامیانه مورد استفاده برای کاشی های اکسترودری، کاشی های اسپیلتی یا کوآری است، که دلالت بر کاشی های دو بار اکسترود شده یا یک بار اکسترود شده دارد. اصطلاح کاشی های کوآری، فقط برای کاشی های اکسترودری با جذب آب کمتر از ۶ درصد دارند، به کار می رود.

۸ – اندازه اسمی: اندازه ای است که برای معرفی محصول به کار می رود.

اندازه کاری: اندازه ای است که به وسیله تولید کننده مشخص می گردد و باید پس از اعمال انحراف های مجاز، با اندازه واقعی مطابقت داشته باشد.

اندازه واقعی: اندازه ای است که به وسیله اندازه گیری ابعاد کاشی بدست می آید.

۹ – درجه‌بندی کاشی‌ها: بر اساس کیفیت سطح کاشی به چهار دسته تقسیم می شوند، تولید کننده مجاز به بسته بندی و عرضه کاشی خارج از این درجه بندی نیست.

درجه ۱: هنگامی که نمونه کاشی مورد آزمون قرار می گیرد، نباید در آن هیچ یک از عیوب کیفیت سطح از فاصله یک متری مشاهده شود.

درجه ۲: هنگامی که نمونه کاشی مورد آزمون قرار می گیرد، نباید در آن بیشتر از ۳ عیب از عیوب کیفیت سطح از فاصله یک متری مشاهده شود، به شرطی که همین عیوب از فاصله ۲متری مشاهده نشود.

درجه ۳: هنگامی که نمونه کاشی مورد آزمون قرار می گیرد، نباید در آن بیشتر از ۳ عیب از عیوب کیفیت سطح از فاصله ۲ متری مشاهده شود.

درجه ۴: کاشی هایی که فقط از نظر کیفیت سطح در هیچ کدام از درجه های ۱، ۲ و ۳  قرار نمی گیرند، به عنوان درجه چهار محسوب می‌گردند.

کاشی های قابل درجه بندی در درجه‌های ۱، ۲، ۳ و ۴ نباید دارای ترک بدنه، ترک لعاب، گوشه پریدگی، لب پریدگی در سطح قابل رویت آنها باشد.

نمونه مورد آزمون در هر درجه ۱، ۲، ۳ و ۴ می تواند شامل حداکثر %۵ از کاشی های با درجه بعدی باشد.